ΕΛΕΓΧΟΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΣΕ 1900

ΠΑΙΔΙΑ-ΕΦΗΒΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ.

Χαράλαμπος Χατζηγεωργίου* Τορναρίτης Μιχάλης, Σάββας Σάββα, Καφάτος Αντώνης

Εκπαιδευτικό και Ερευνητικό Ίδρυμα « Υγεία του Παιδιού»

Τομέας Κοινωνικής Ιατρικής ,Προληπτική Ιατρική και Διατροφή Κρήτη.

Σκοπόs: της μελέτης ήταν ο έλεγχος της συχνότητας διαταραχών διατροφικής

συμπεριφοράς (ΔΔΣ) στην Κύπρο και η συσχέτιση τους με το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο (ΚΕΠ)

το βάρος σώματος (ΒΣ) και τον τόπο κατοικίας σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα παιδιών

και εφήβων 10-19 χρονών της Κύπρου.

Υλικό –Μέθοδος: Μελετήθηκαν 1900 παιδιά σε όλη την ελεύθερη Κύπρο.

Τα Παιδιά συμπλήρωναν στο σχολείο τους τα ερωτηματολόγια ΕΑΤ-26 και

EDI-2 και μετά γινόντουσαν σε αυτά σωματομετρήσεις, που περιλάμβαναν το βάρος

Σώματος, το ύψος και υπολογιζόταν ο Δείκτης Μάζας  Σώματος (ΔΜΣ=kg/m2).

Τα παιδιά χωριστήκαν σε τρεις ηλικιακές ομάδες  Α=10-12,9 Β=13-15,9 Γ=16-18,9 χρονών.

Αποτελέσματα: Στην συνολική βαθμολογία ΕΑΤ-26 παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά και στις τρεις ηλικιακές ομάδες με τα κορίτσια να έχουν υψηλότερη βαθμολογία σε σχέση με τα αγόρια στοιχείο ενδεικτικό αυξημένου κινδύνου για ΔΔΣ . Στις υποκατηγορίες του ερωτηματολογίου EDI-2 ( DT= τάση προς αδυνάτισμα BU= τάση προς βουλιμία, BD=δυσαρέσκεια προς το σώμα τους ) βρέθηκε στατιστικά  σημαντική διαφορά μεταξύ αγοριών και κοριτσιών στις υποκατηγορίες DT και  BD και στις τρεις ηλικιακές ομάδες με τα κορίτσια να έχουν ψηλότερη βαθμολογία.  Παρατηρείται ακόμη μείωση των αγοριών με υψηλή βαθμολογία στο EAT>19 και DT>11 με την αύξηση της ηλικίας κάτι που δεν ισχύει στα κορίτσια.. Καταγράφηκαν  739 αγόρια και 850 κορίτσια σαν παιδιά υψηλού κινδύνου ( βαθμολογία στο ΕΑΤ>19) με τα κορίτσια στατιστικά περισσότερα από τα αγόρια. Σε σχέση με το ΚΕΠ των παιδιών  βρέθηκε  αυξημένος κίνδυνος για εκδήλωση διατροφικών διαταραχών στην ομάδα 4  με χαμηλό ΚΕΠ σε σχέση με την ομάδα 1με (ψηλό ΚΕΠ). Ηλικιακά παρατηρείται σημαντική διαφορά στην βαθμολογία όσο αυξάνει  η ηλικία των παιδιών. Όσον αφορά τον τόπο κατοικίας βρέθηκε οριακά αυξημένος κίνδυνος για ΔΔΣ στα παιδιά αγροτικών περιοχών συγκρινόμενα με τα παιδιά αστικών περιοχών. Τέλος το ΒΣ  των παιδιών σχετίζεται με υψηλή βαθμολογία στο ΕΑΤ και την υποκατηγορία DT του EDI-2 .

Συμπέρασμα:  H μελέτη αυτή κατέγραψε υψηλή συχνότητα παιδιών και εφήβων με  διαταραχές διατροφικής συμπεριφοράς .Οι ΔΔΣ είναι πιο συχνές στα κορίτσια και αυξάνουν με την αύξηση της ηλικίας τους . Επίσης οι ΔΔΣ σχετίζονται με το ΚΕΠ την ηλικία και το ΒΣ των παιδιών.