ΤΙΤΛΟΣ: Αυξημένη Συχνότητα Πολλαπλών Προδιαθεσικών Παραγόντων Καρδιαγγειακών Νοσημάτων σε Παιδιά 11-12 Ετών στην Κύπρο

 

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: Σάββας Χρ. Σάββας MD, Μιχάλης Τορναρίτης Ph.D, Χαράλαμπος Χ΄΄Γεωργίου MD, Γιάννης Α. Κουρίδης MD, Μαρία Σιαμούνκη MD, Μαρίνα Επιφανίου-Σάββα MD.

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η αθηροσκλήρωση αρχίζει πολύ νωρίς στην παιδική ηλικία και ευνοείται από πολλούς προδιαθεσικούς παράγοντες. Η παρουσία πολλαπλών προδιαθεσικών παραγόντων αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο της αθηροσκλήρωσης. Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της συχνότητας πολλαπλών προδιαθεσικών παραγόντων σε παιδιά ηλικίας 11-12 ετών στην Κύπρο. Υλικό-Μέθοδοι: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 7054 παιδιά (αγόρια 51,9%), μέσης ηλικίας 11,3 ± 0,5 ετών. Αξιολογήθηκε η παρουσία υπερχοληστερολαιμίας (ολική χοληστερόλη > 200 mg/dl), υψηλής τιμής αρτηριακής πίεσης (συστολική αρτηριακή πίεση >125 mm Hg), παχυσαρκίας (δείκτης μάζας σώματος >85η ΕΘ) και μειωμένο επίπεδο φυσικής κατάστασης (παλίνδρομο τρέξιμο αντοχής £ 2,5 min για αγόρια και £ 2,0 min για κορίτσια). Αποτελέσματα: Μεγάλο ποσοστό τόσο των αγοριών, όσο και των κοριτσιών παρουσίαζε υπερχοληστερολαιμία (21,1% και 15,2% αντίστοιχα, p<0.00001), μειωμένο επίπεδο φυσικής άσκησης (24,2% και 26,4% αντίστοιχα, p=NS) και αυξημένο σωματικό βάρος (20,3% και 18,1% αντίστοιχα, p=NS), ενώ μικρό ποσοστό παρουσίαζε υψηλές τιμές αρτηριακής πίεσης (4,8% και 6,4% αντίστοιχα p<0.005). Το ποσοστό των παιδιών με πολλαπλούς προδιαθεσικούς παράγοντες ήταν αντίστοιχα για αγόρια και κορίτσια: ένας προδιαθεσικός παράγοντας  47,1% και 47,7%  (p=NS), δύο παράγοντες  18% και 15% (p<0.001), τρεις παράγοντες 4,8% και 3,0% (p<0.0001) και τέσσερις παράγοντες 0,5% και 0,2% (p=NS). Συμπεράσματα. Τα μισά παιδιά σχεδόν που εξετάστηκαν, είχαν ένα τουλάχιστον προδιαθεσικό παράγοντα, ενώ 1:6 παιδιά είχαν δύο και περίπου 1:20 παιδιά είχαν τρεις προδιαθεσικούς παράγοντες. Με δεδομένη την τάση για παραμονή των προδιαθεσικών παραγόντων καρδιαγγειακών νοσημάτων στην ενήλικο ζωή, τα ποσοστά αυτά κρίνονται ιδιαίτερα ανησυχητικά και ενισχύουν την ανάγκη παρέμβασης στην παιδική ηλικία με στόχο την ανατροπή των δεδομένων αυτών.

 

ΠΗΓΗ: Παιδιατρική 1999; 62: 468-473.